Αν γύριζε ο χρόνος πίσω, θα ζητούσα
απ΄ τους δικούς μου ανθρώπους
κι άλλες αγκαλιές…
Και περισσότερα φιλιά θα ζήταγα,
και θα άφηνα τα «σ΄ αγαπώ»
ελεύθερα.
Θα σφράγιζα στο στόμα μου τις σκέψεις,
τις «έξυπνες», πριν προκαλέσουν μάλωμα
και πόνο.
Θα εμπιστευόμουν τη χαρά μου στα απλά
και θα γελούσα και θα έκλαιγα συχνά
με την καρδιά μου.
Και τα όνειρα - κι όχι τις σκέψεις - θα έλυνα,
να κτίζουνε γεφύρια και να γκρεμίζουνε τα τείχη
τα απόρθητα.
Χιλιάδες θα έδινα ευκαιρίες τους ανθρώπους
και πως, να μην τους κρίνω αυθαίρετα
θα μάθαινα.
Αν γύριζα το χρόνο πίσω θα φυλάκιζα,
αυτούς που αγάπησα και χάθηκαν,
στην αγκαλιά μου,
και θα τους έλεγα χίλιες φορές πόσο τους νοιάζομαι,
πόσο σημαντικοί είναι για μένα
κι ας το …ήξεραν.
Μυρτάλη
