Ένα χλωμό ξημέρωμα
με έφερε κοντά σου
και ψίθυροι
ερωτικοί
μου σφίξαν
την καρδιά.
Απρόσμενη
συνάντηση
της γκρίζας
μοναξιάς μου
με το αγέρι
το στερνό,
που ήρθε απ
τα παλιά.
Ψίθυροι, αγέρι,
μοναξιά,
τα κύματα της
λίμνης,
βυθίσανε τις
σκέψεις μου
αυτό το
πρωινό,
σαν ήρθαν
και ακούμπησαν
στ’ ακρόμερο
της μνήμης,
'κει που γεννιούνται
τα όνειρα,
το μέλλον το
θαμπό.
Απρόσμενο
αντάμωμα
μιας
μακρινής ελπίδας
με το αγέρι
το μικρό
που ήρθ’ απ’
τα βαθιά,
και επιβάτες
γίνανε
μιας
φωτεινής αχτίδας
που γέννησαν
τα κύματα
και ύφανε η
καρδιά.
Ιβάν
