
Στα ξέμακρα που μένω
γωνιά μου αγαπημένη
μεσ ΄τη φτωχή καρδιά μου
Σ' έχω ζωγραφισμένη.
Στη σκέψη μου με πόνο
ποθώ να σ' αντικρίσω
πουλί θέλω να γίνω
σ' εσέ να φτερουγίσω.
Πώς λαχταρώ στης λίμνης
το κύμα να μιλήσω;
να γύρω αχ! κοντά σου
κι ας μη ξαναξυπνήσω.
Άννα Χατζηγιάννη Αρίστη, 8 Ιαν. 1947
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου