... ΚΙ ΕΦΥΓΕΣ

Άφησες πίσω ένα όνειρο μισό
και μια λευκή σελίδα πάνω στο τραπέζι  
μια τελευταία έριξες κλεφτή ματιά
στον ραγισμένο της ζωής μου τον καθρέφτη.
... κι έφυγες.
 
Ζήτησες λύτρωση σε άλλη αγκαλιά
κάτι που έλαμπε σε πήρε απ' το χέρι
όλα τα έβαλες σε μόνο μια ζαριά
τύχη κακιά όμως σου έστησε καρτέρι
... κι έχασες.
 
Από αγάπη έτσι έμεινες φτωχός
στο μαύρο κόκκινο σε παίξανε και σένα
αυτό που έλαμπε δεν ήτανε χρυσός
και τα χαρτιά βρεθήκανε σημαδεμένα  
... κι έκλαψες.
 
Κι αν μες στη νύχτα τρέχεις τώρα σα σκυλί
σε παγιδεύουν αδιέξοδοι οι δρόμοι
κλείνεσαι μέσα σ’ ένα βρόμικο κελί
που χτίζουν γύρω σου οι πιο κρυφοί σου φόβοι.
Και... χάθηκες.   

Γιάννης Β. Δεβελέγκας

ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ Η ΚΡΑΥΓΉ

Έρωτά μου, ξεγνοιασιά μου, κάθε μου στιγμή
ίσως το ‘φερε η μοίρα το ‘θελε η ζωή
να βρεθούμε μακριά.
....... 
Κάποιο λάθος κάποιο πάθος κάποιος πειρασμός
σφράγισε τα όνειρά μας. Ύπουλος εχθρός
είν' η ώρα η κακιά.
…….
Της καρδιάς μου η κραυγή να σε φτάσει δεν μπορεί  
κι ένα μακρινό μου χάδι χάνεται μες στο σκοτάδι   
Με ποιο σύννεφο να στείλω ένα μου φιλί;
Και ποια τελευταία ελπίδα θα ‘ρθει να σε βρει;
………
Συντροφιά παρηγοριά μου πρώτο μου φιλί
φόρα τα καλά σου λόγια, μιαν ανατολή
κι έλα να με συναντήσεις.
………
Πάρε τ’ άστρο που φωτίζει μέσα στη νυχτιά
ακολούθησε τον πόνο που ‘χω στην καρδιά.
κι έλα να με αναστήσεις.
…….
Της καρδιάς μου η κραυγή να σε φτάσει δεν μπορεί  
κι ένα μακρινό μου χάδι χάνεται μες στο σκοτάδι   
Με ποιο σύννεφο να στείλω ένα μου φιλί;
Και ποια τελευταία ελπίδα θα ‘ρθει να σε βρει;
 
Γιάννης Β. Δεβελέγκας

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ «Σ' ΑΓΑΠΩ».

Ένα ακόμη "σ’ αγαπώ" θα είναι το δικό μου
Μια μελωδία απ΄ τα παλιά, μια ακόμη διασκευή
Μα πίσω από τις νότες της θα βρεις τον εαυτό μου
Και μόνο για τα μάτια σου θα έχει ειπωθεί.
……….
Δεν θα ‘ναι ένα "σ’ αγαπώ" από τα χίλια τόσα
που με διαμάντια αλλάζεται σε αίθουσες κλειστές
γιατί δεν αγοράζεται με λίρες και με γρόσια
ούτε στο ζύγι ορίζουνε καράτια και ουγγιές.
………
Μα κι αν ακόμα δεν μας βρει το αύριο αντάμα
Κι αν σβήσει μέσα στη νυχτιά προτού να σου το πω
Έν’ "αγαπώ" αλλιώτικο θα είναι από τ΄ άλλα
που με τ’ αστέρια τ’ ουρανού θα το ‘χω μυστικό.
……….
Φοβάμαι όταν θα σε δω μη τύχει και δειλιάσω
Κι αν μ’ αρνηθείς στα στήθια μου βαθιά μην πληγωθώ
Μα πιο πολύς ο φόβος μου είναι να μη σε χάσω
αν δεν τολμήσω να σου πω το πόσο σ’ αγαπώ.
………
Μα κι αν ακόμα δεν μας βρει το αύριο αντάμα
Κι αν σβήσει μέσα στη νυχτιά προτού να σου το πω
Έν’ "αγαπώ" αλλιώτικο θα είναι από τ΄ άλλα
που με τ’ αστέρια τ’ ουρανού θα το ‘χω μυστικό.
 
Γιάννης Β. Δεβελέγκας