... ΚΙ ΕΦΥΓΕΣ

Άφησες πίσω ένα όνειρο μισό
και μια λευκή σελίδα πάνω στο τραπέζι  
μια τελευταία έριξες κλεφτή ματιά
στον ραγισμένο της ζωής μου τον καθρέφτη.
... κι έφυγες.
 
Ζήτησες λύτρωση σε άλλη αγκαλιά
κάτι που έλαμπε σε πήρε απ' το χέρι
όλα τα έβαλες σε μόνο μια ζαριά
τύχη κακιά όμως σου έστησε καρτέρι
... κι έχασες.
 
Από αγάπη έτσι έμεινες φτωχός
στο μαύρο κόκκινο σε παίξανε και σένα
αυτό που έλαμπε δεν ήτανε χρυσός
και τα χαρτιά βρεθήκανε σημαδεμένα  
... κι έκλαψες.
 
Κι αν μες στη νύχτα τρέχεις τώρα σα σκυλί
σε παγιδεύουν αδιέξοδοι οι δρόμοι
κλείνεσαι μέσα σ’ ένα βρόμικο κελί
που χτίζουν γύρω σου οι πιο κρυφοί σου φόβοι.
Και... χάθηκες.   

Γιάννης Β. Δεβελέγκας

ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ Η ΚΡΑΥΓΉ

Έρωτά μου, ξεγνοιασιά μου, κάθε μου στιγμή
ίσως το ‘φερε η μοίρα το ‘θελε η ζωή
να βρεθούμε μακριά.
....... 
Κάποιο λάθος κάποιο πάθος κάποιος πειρασμός
σφράγισε τα όνειρά μας. Ύπουλος εχθρός
είν' η ώρα η κακιά.
…….
Της καρδιάς μου η κραυγή να σε φτάσει δεν μπορεί  
κι ένα μακρινό μου χάδι χάνεται μες στο σκοτάδι   
Με ποιο σύννεφο να στείλω ένα μου φιλί;
Και ποια τελευταία ελπίδα θα ‘ρθει να σε βρει;
………
Συντροφιά παρηγοριά μου πρώτο μου φιλί
φόρα τα καλά σου λόγια, μιαν ανατολή
κι έλα να με συναντήσεις.
………
Πάρε τ’ άστρο που φωτίζει μέσα στη νυχτιά
ακολούθησε τον πόνο που ‘χω στην καρδιά.
κι έλα να με αναστήσεις.
…….
Της καρδιάς μου η κραυγή να σε φτάσει δεν μπορεί  
κι ένα μακρινό μου χάδι χάνεται μες στο σκοτάδι   
Με ποιο σύννεφο να στείλω ένα μου φιλί;
Και ποια τελευταία ελπίδα θα ‘ρθει να σε βρει;
 
Γιάννης Β. Δεβελέγκας

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ «Σ' ΑΓΑΠΩ».

Ένα ακόμη "σ’ αγαπώ" θα είναι το δικό μου
Μια μελωδία απ΄ τα παλιά, μια ακόμη διασκευή
Μα πίσω από τις νότες της θα βρεις τον εαυτό μου
Και μόνο για τα μάτια σου θα έχει ειπωθεί.
……….
Δεν θα ‘ναι ένα "σ’ αγαπώ" από τα χίλια τόσα
που με διαμάντια αλλάζεται σε αίθουσες κλειστές
γιατί δεν αγοράζεται με λίρες και με γρόσια
ούτε στο ζύγι ορίζουνε καράτια και ουγγιές.
………
Μα κι αν ακόμα δεν μας βρει το αύριο αντάμα
Κι αν σβήσει μέσα στη νυχτιά προτού να σου το πω
Έν’ "αγαπώ" αλλιώτικο θα είναι από τ΄ άλλα
που με τ’ αστέρια τ’ ουρανού θα το ‘χω μυστικό.
……….
Φοβάμαι όταν θα σε δω μη τύχει και δειλιάσω
Κι αν μ’ αρνηθείς στα στήθια μου βαθιά μην πληγωθώ
Μα πιο πολύς ο φόβος μου είναι να μη σε χάσω
αν δεν τολμήσω να σου πω το πόσο σ’ αγαπώ.
………
Μα κι αν ακόμα δεν μας βρει το αύριο αντάμα
Κι αν σβήσει μέσα στη νυχτιά προτού να σου το πω
Έν’ "αγαπώ" αλλιώτικο θα είναι από τ΄ άλλα
που με τ’ αστέρια τ’ ουρανού θα το ‘χω μυστικό.
 
Γιάννης Β. Δεβελέγκας
 
 

 
 
           

ΑΝΤΑΠΟΔΟΣΗ

 

Τα σύννεφα μαζεύτηκαν, πάνω από την αγάπη.
ΧΟΡΟΣ: Βρεθήκαμε στο μάτι του κυκλώνα.
Τα λόγια που ειπώθηκαν, πίσω από την πλάτη.
ΧΟΡΟΣ: Μας ρήμαξαν χείλη φαρμακωμένα.
Μιας νύχτας αντανάκλαση, τα μάτια πλανεμένα.
ΧΟΡΟΣ: Γκρέμισαν τις ελπίδες μας τα πάθη.
…………
Στο μάτι του κυκλώνα, λόγια φαρμακωμένα,  
τα μάτια πλανεμένα.
ΧΟΡΟΣ: Της νίκης το αγκάλιασμα προσμένω...
…………..
Της νίκης το αγκάλιασμα προσμένω… 
κι εγώ θ’ ανταποδώσω με φιλί
που θα σκορπίσει πέρ’ από τη λήθη
να συναντήσει Αυτόν που καρτερεί.
…………..
Τα χρόνια ήρθαν δύσκολα, και άλλαξαν το χάρτη.
ΧΟΡΟΣ: Χαθήκαμε στη μέση του χειμώνα.  
Το τίμημα ήταν βαρύ, μας χώρισαν τα λάθη.
ΧΟΡΟΣ: Παίζαμε με χαρτιά σημαδεμένα.
Εμείς εδώ κι Εσύ εκεί, όνειρα προδομένα.
ΧΟΡΟΣ: Στης λησμονιάς πιαστήκαμε τα βάθη.
…………….
Στη μέση του χειμώνα, όνειρα προδομένα,
χαρτιά σημαδεμένα.
ΧΟΡΟΣ: Της νίκης το αγκάλιασμα προσμένω… 
κι εγώ
θ’ ανταποδώσω με φιλί
που θα σκορπίσει πέρ’ από τη λήθη
να συναντήσει Αυτόν που καρτερεί.
…………
Μιας νίκης το αγκάλιασμα προσμένω… 
κι εγώ θ’ ανταποδώσω με φιλί
που θα σκορπίσει πάνω από τα νέφη
να συναντήσει Αυτόν που μας θωρεί.
 
Γιάννης Β. Δεβελέγκας

ΜΕ ΔΥΟ ΣΟΥ ΛΕΞΕΙΣ (ΕΚΑΝΕΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ)

Έκανες το πρώτο βήμα
μεσ’ στο δικό μου ουρανό
Πέρασες θάλασσες και κόσμους
τους νόμους άλλαξες θαρρώ
Μ’ αγκάλιασες με δυο σου λέξεις
μ’ έναν αλλιώτικο σκοπό.
Με κράτησες από το χέρι
και μ’ έμαθες πως ν’ αγαπώ.
……………
Μ’ ένα χαμόγελο άνοιξες το παραθύρι
Μ’ ένα φιλί έφερες τ’ όνειρο κοντά
Με μάγεψες μ’ ένα ερωτικό τραγούδι
που τα δυο χείλη σου ψιθύρισαν κρυφά  
Και με δυο λέξεις με ταξίδεψες μακριά.
………………….
 Μαζί σου έκοψα το νήμα 
που με τραβούσε στο χαμό
άφησα πίσω μου τον πόνο
και ένα δάκρυ μου στερνό
Τον ήλιο κράτησα στα χέρια
όταν μου είπες σ’  αγαπώ,
Κι εγώ σου είπα αν το θέλεις
για πάντα πως θα είμαι εδώ
……………
Μ΄ ένα χαμόγελο άνοιξες το παραθύρι
Μ’ ένα φιλί έφερες τ’ όνειρο κοντά
Με μάγεψες μ’ ένα ερωτικό τραγούδι
που τα δυο χείλη σου ψιθύρισαν κρυφά  
Με δυο σου λέξεις με ταξίδεψες μακριά.
 
Γιάννης Β. Δεβελέγκας

ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

 

Συνηθισμένοι άνθρωποι στο δρόμο προσπερνάνε 
στο πάρκο δίνουνε φιλιά τις νύχτες τραγουδάνε
Συνηθισμένοι άνθρωποι ο Πέτρος η Μαρία
παίρνουν τον προαστιακό σε κάποια αφετηρία.
……
Συνηθισμένοι άνθρωποι και συνεπείς διαβάτες
στις κοινωνίας τις στιγμές στου κόσμου τις παράτες
σκαλίζουν ένα όνειρο που πότε τους μιλάει
και πότε πάλι σιωπηλά την πλάτη τους γυρνάει.
…….
Συνηθισμένοι άνθρωποι στο τραμ στα λεωφορεία
Ποιον αγκαλιάζει η χαρά, ποιος ζει την τραγωδία;
Συνηθισμένοι άνθρωποι ο Πωλ η Αντιγόνη
εκείνος ζει στον κόσμο του, εκείνη… μένει μόνη.
…….
Εμείς όμως πιαστήκαμε στου ονείρου μας την άκρη
που δε μαζεύει σύννεφα, που δε γεννάει δάκρυ
και γράφουμε μία όμορφη μοναδική ιστορία
όπως αυτές του σινεμά που σπάνε τα ταμεία.
…….
Συνηθισμένοι άνθρωποι με βλέμμα θυμωμένο
το βήμα τους είναι αργό, σκυφτό, υποταγμένο.
Εμείς όμως θα πάρουμε του ωκεανού το κύμα
κι ως το πρωί θα κόψουμε του ορίζοντα το νήμα.

Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Η ΚΑΘΕ ΣΟΥ ΛΕΞΗ

Καρδιά σε κομμάτια  
τα όνειρα άδεια
μου άφησες μ’ ένα φιλί.
Και είπες πως φεύγεις
πως πια δεν αντέχεις
να είμαστε άλλο μαζί.
…….
Καρφί έχει γίνει
η κάθε σου λέξη
η κάθε μου σκέψη πληγή.
Σαν είπες πως φεύγεις
γιατί δεν αντέχεις
το ίδιο να πίνεις κρασί.
…….
Μα όμως γυρίζουν η γη και το σύμπαν κι ο χρόνος μαζί τους κυλά
Και όπως η νύχτα θα γίνεται μέρα θα έρθει η δική μου σειρά
…….
Καρφί στην καρδιά μου
η κάθε σου λέξη
και ένα στερνό σου φιλί
Κι αντί για το δρόμο
τ’  ονείρου να πάρεις
γαντζώνεσαι πάνω στη γη.
…….
Μα όμως γυρίζουν η γη και το σύμπαν κι ο χρόνος μαζί τους κυλά
Και όταν γυρίσεις μια δίσεκτη μέρα εγώ θα ‘μαι τότε μακριά
 
Γιάννης Β. Δεβελέγκας 

ΧΩΡΙΣ Ν’ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ

         

 

Πριν παγώσει η φωνή μας
Πριν στεγνώσει το φιλί μας          
Πριν χαθεί ότι μας δένει
Κι απομείνουμε δυο ξένοι
Ίσως κάτι απομένει
…..      
Ίσως φταίω που σε χάνω.
Κι όμως κάτι παραπάνω
θα ‘πρεπε κι οι δυο να πούμε
λίγο πριν να χωριστούμε.
Κι ίσως έτσι να τα βρούμε.
…..
Σε σταυροδρόμι φτάσαμε
και δίχως να σταθούμε
πήρε ο καθείς τα θέλω του
χωρίς να το σκεφτούμε.
…..
Όπως χάνετ΄ ένα αστέρι
όπως το δικό σου χέρι
έπαψε να με κρατάει
η αγάπη προσπερνάει.
Και ο χρόνος σταματάει.
…..
Σε σταυροδρόμι φτάσαμε
και δίχως να σκεφτούμε
πήρε ο καθείς το δρόμο του
χωρίς ν’ αντισταθούμε.

Γιάννης Β. Δεβελέγκας

ΑΠΟ ΚΑΗΜΟ ΚΑΙ ΠΟΝΟ

 

Μ’ έν’ αστεράκι τ’ ουρανού
σου στέλνω το φιλί μου
να ‘ρθει αυγή χαράματα
να πιάσει η ευχή μου (δις)
              …….
Να ‘ρθει αυγή χαράματα
να μπει στα όνειρά σου
να σου στολίσει τα μαλλιά
να κλέψει την καρδιά σου (δις)
              …….
Από καημό και πόνο
μ’ έχεις και μαραζώνω.
              …….
Να σου στολίσει τα μαλλιά
να γίνει φυλαχτό σου
κι εγώ να γίνω ταίρι σου
ο αναστεναγμός σου (δις)
              …….
Από καημό και πόνο
μ’ έχεις και μαραζώνω.

 
Γ.Β.Δ.