Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Το κύμα σ’ έφερε τη μέρα εκείνη

σ’ ένα λιμάνι ξένο μακρινό

να σέρνεις πίσω μια σπασμένη μνήμη  

και στη ψυχή σου τις πληγές του Φαραώ.

…

Το τίμημα που πλήρωσες μεγάλο

αρνήθηκες τον ξάστερο ουρανό

παγιδευμένος σ’ ένα γκρίζο δίχτυ

παραδομένος σ’ ένα ξέφρενο ρυθμό.

….

Οι υποσχέσεις που σου δώσανε μεγάλες

οι αμαρτίες που σε σκέπασαν πολλές

αντί γι’ αντίσταση ζωγράφιζες στους “τοίχους”

και ο θυμός σου έγιν’ άναρθρες κραυγές

….

Λύτρωση γύρεψες για μέρες χίλιες

σε μια αγορασμένη μοναξιά

αναζητούσες σ΄ έναν άλλο κόσμο  

εικονικής πραγματικότητας φιλιά

….

Χωρίς Θεό να παίρνεις ευλογία

αποκομμένος απ’ τις ρίζες τις βαθιές

έγιν’ ανάγκη σου η κάθε επιθυμία

δεύτερο σπίτι σου και φίλος, ο "χαφιές"

…..

Δίχως ταυτότητα, χωρίς πατρίδα,

χωρίς να ξέρεις ποιος σε κυβερνά

αυτός ο τόπος μια φριχτή παγίδα

κ’ η λευτεριά σου τώρα μίλια μακριά.

Ιβάν